Ik ben niets meer dan iemand die schrijft. Die vindt dat taal eigenlijk alles is en alles maakt; iets benoemen is het interpreteren, en daarom geloof ik niet in De Waarheid. Dus bedenk ik zelf theorieën, (on)waarschijnlijke analyses en ideeën, met als doel mijn woorden betekenis te laten dragen en anderen te inspireren. Zie het leven als een vers en zie mij als de cesuur. Blijf staan bij wat ik schrijf.
    Het schijnt dat ik al op mijn zesde gedichten uit mijn hoofd kende en toen al riep dat ik schrijfster wilde worden. Ik weet daar niets meer van - het kan net zo goed een geïdealiseerde leugen zijn. Maar door het hier te vermelden maak ik mijn leven coherent; alsof ik voorbestemd ben om te schrijven. Dat is wat jij moet geloven, zodat je mijn teksten literairder opvat dan ze misschien zijn. Zodat je meer plezier beleeft aan het lezen ervan. Jij bent het die wat je leest betekenisvol maakt; ik geef je alleen de woorden.